บทที่ 1602 อ่างหิน

หลี่ชิงเฟิงเห็นมันวิ่งไปอย่างรวดเร็วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา อันที่จริงบางครั้งเจ้าแมวป่าตัวใหญ่ก็น่ารักเหมือนกัน ยกตัวอย่างเช่นตอนที่มันจับหนู

เมื่อจับหนูได้ มันก็จะมีท่าทางเหมือนกับตอนที่จับเต่าน้อยได้ไม่มีผิดเพี้ยน คือการคาบหนูเดินทอดน่องไปทั่วอย่างผู้ชนะ ราวกับกลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้ว่ามันจับหนูได้ เพียงแต่ว่า มันไม่ค่อยจับหนูเท่าไหร่หรอก บ่อยครั้งที่หนูวิ่งผ่านหน้ามันไปอย่างสบายอารมณ์ มันยังทำเป็นมองไม่เห็นเลย

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การได้เห็นเจ้าแมวป่าตัวใหญ่มีชีวิตชีวากระปรี้กระเปร่าเช่นนี้ ก็นับว่าน่าพอใจแล้ว แมวป่าตัวน้อย ขอแค่ไม่มาสร้างความเดือดร้อนให้เขาก็พอแล้ว จะไปคาดหวังให้มันทำเรื่องยิ่งใหญ่เขย่าโลกอะไรกันอีกล่ะ?

หลี่ชิงเฟิงคิดเช่นนั้น จึงไม่ได้นำเจ้าแมวป่าตัวใหญ่ไปเปรียบเทียบกับเจ้าลิงและเสือดาวลายเมฆที่ช่วยเลี้ยงลูกได้ ยิ่งไม่ต้องนำไปเปรียบเทียบกับตัวใหญ่อย่างจินซานจินซวนเลย หากจะพูดกันตามจริง เจ้าแมวป่าตัวใหญ่อาจจะสู้ลูกสมุนจิ้งจอกตัวที่เล็กที่สุดในฝูงไม่ได้ด้วยซ้ำ! ความจริงช่างโหดร้ายเช่นนี้แหละ

หลังจากส่งเจ้าแมวป่าตัวใหญ่ไปแล้ว หลี่ชิงเฟิงก็เริ่มเตรียมอาหารมื้อเย็น วันนี้จื่ออวี๋สั่งเมนูไว้เยอะพอสมควร เขาจึงต้องเตรียมการให้ดี เขามอบหมายภารกิจให้ทุกคน ฝูงจิ้งจอกนำเนื้อกระต่าย เนื้อหนูไม้ไผ่ และของป่าเล็กๆ น้อยๆ กลับมาให้ไม่น้อย ส่วนจินซานจินซวนก็นำหมูป่ามาให้เขาอีกตัว