บทที่ 1613 เจ้าวัวใบ้โดนดุ

หลี่ชิงเฟิงลงมือทำอย่างรวดเร็ว ด้วยพลังวิเศษที่เป็นตัวช่วยสำคัญ ขนมไหว้พระจันทร์หลายร้อยชิ้นจึงเสร็จสมบูรณ์อย่างง่ายดาย คนที่ได้ลิ้มลองขนมไหว้พระจันทร์เป็นคนแรกย่อมหนีไม่พ้นเด็กทั้งสองคน เพื่อไม่ให้เด็กๆ ร้อนใน เขาจึงตั้งใจทำขนมไหว้พระจันทร์ไส้ 'เต้าหู้ฉาย' (ต้นสมุนไพรชนิดหนึ่ง) เป็นพิเศษ โดยการนำน้ำคั้นจากเต้าหู้ฉายมานวดผสมกับแป้ง ทำให้แป้งที่ได้มีสีเขียว ขนมไหว้พระจันทร์ที่ทำออกมาจึงมีสีเขียวไปด้วย สีสันแปลกตาแต่น่าทาน รสชาติเองก็ไม่เลวทีเดียว

เด็กทั้งสองคนเมื่อได้ลิ้มรสขนมไหว้พระจันทร์ไส้เต้าหู้ฉาย ต่างก็ทำหน้าประหลาดใจ จื่ออวี๋เพิ่งเคยทานขนมไหว้พระจันทร์เป็นครั้งแรก เธอดีใจจนกระโดดโลดเต้น ส่วนจื่อเหิงกลับมีความกังขาต่อขนมไหว้พระจันทร์สีเขียวนี้: "พ่อครับ ทำไมขนมไหว้พระจันทร์ถึงเป็นสีแบบนี้ล่ะครับ?”

“กินเข้าไปแล้วจะตายไหมครับ?"

หลี่ชิงเฟิงหยิบขนมไหว้พระจันทร์ชิ้นหนึ่งส่งเข้าปากตัวเอง รสชาติดีจริงๆ กลิ่นของเต้าหู้ฉายไม่ได้กลบกลิ่นหอมของขนมไหว้พระจันทร์ไปจนหมด แถมรสสัมผัสของเต้าหู้ฉายยังให้ความรู้สึกสดชื่น ทานแล้วช่วยตัดเลี่ยนได้ดีทีเดียว เขาจึงกล่าวว่า: "ถ้าลูกกลัว ก็ไม่ต้องกิน!" จื่อเหิงทำแก้มป่อง: "ผมไม่ชอบกินขนมแบบนี้ ผมอยากกินแบบที่มีเนื้อเยอะๆ ครับ"