บทที่ 1668 เสี่ยวเยว่บีบน้ำมัน

ที่โล่งแห่งนี้ไม่ใหญ่โตนัก มีพื้นที่ประมาณสองถึงสามร้อยตารางเมตร เธอเทเมล็ดชาทั้งหมดออกมาแล้วเกลี่ยให้กระจายตัว เพื่อให้เมล็ดชาที่เพิ่งเก็บมาใหม่ๆ ได้สัมผัสกับไอแดดอันร้อนแรงของฤดูใบไม้ร่วง เนื่องจากเปลือกของเมล็ดชานั้นค่อนข้างหนา จึงต้องใช้เวลาตากแดดนานพอสมควร น่าจะประมาณสิบวันถึงครึ่งเดือนกว่าเปลือกเมล็ดชาจะแตกออก หลังจากเปลือกแตกแล้ว ก็ต้องใช้มือแกะเปลือกออก เมล็ดชาที่ไร้เปลือกนั้นถือเป็นของมีค่า และต้องตากต่ออีกสองสามวัน ยิ่งเมล็ดชาแห้งมากเท่าไหร่ ปริมาณน้ำมันที่ได้ก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

เสี่ยวเยว่ได้พิจารณาเรื่องน้ำมันประกอบอาหารตั้งแต่ก่อนเข้าป่ามาแล้ว จึงได้เตรียมเครื่องบีบน้ำมันแบบมือหมุนไว้ล่วงหน้า เสียเงินไปตั้งสี่ถึงห้าร้อยหยวนเชียวล่ะ แม้จะไม่ได้มีขนาดใหญ่โต แต่ไม่ว่าจะใช้บีบน้ำมันถั่วลิสง น้ำมันเมล็ดชา หรือน้ำมันผักกาด ก็ถือว่าไม่มีปัญหาอะไร เพียงแต่ต้องออกแรงมากหน่อยเท่านั้น สาเหตุที่เดิมทีไม่ได้นำออกมาใช้ เพราะที่ผ่านมานั้นไม่มีวัตถุดิบจะให้บีบเลย แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว รอให้เมล็ดชาพวกนี้แห้งสนิท นำไปคั่วสักรอบ รับรองว่าจะต้องได้น้ำมันเมล็ดชาที่หอมฟุ้งออกมาแน่นอน

เมื่อนึกถึงประโยชน์มากมายของน้ำมันเมล็ดชา เสี่ยวเยว่ก็รีบทานมื้อเที่ยงและพักผ่อนเล็กน้อย ตกบ่ายเธอก็นำเจ้าดำและเจ้าขาวออกไปเก็บเมล็ดชาต่อ ทว่าสิ่งที่ทำให้ทั้งสามชีวิตต้องประหลาดใจก็คือ ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลใด ต้นชาที่ตอนเช้ายังเห็นว่ามีผลห้อยระย้า กลับถูกเด็ดจนโกร๋นไปภายในเวลาเพียงสองชั่วโมง ใบไม้และผลบนกิ่งก้านได้รับความเสียหายในระดับที่ต่างกันไป โชคดีที่พวกเขาพบว่า เมล็ดชาที่ถูกเด็ดไปนั้นถูกโยนทิ้งไว้อย่างไม่ใยดีแถวๆ โคนต้น และสิ่งที่เหมือนกันทุกอย่างคือ เมล็ดชาเหล่านี้ล้วนมีรอยแทะของสัตว์อยู่

เสี่ยวเยว่ได้แต่พูดไม่ออก แต่ก็ไม่เป็นไร ในเมื่อเอามาทำน้ำมัน อย่าว่าแต่โดนแทะเลย ต่อให้โดนแมลงขี้ใส่ข้างในก็นำกลับไปใช้ได้เหมือนเดิม การทำเช่นนี้กลับทำให้เธอประหยัดขั้นตอนการเก็บเกี่ยวไปได้เยอะ ดังนั้นช่วงบ่ายจึงเป็นไปอย่างราบรื่นเป็นพิเศษ ทั้งเด็ดทั้งเก็บ ได้เมล็ดชามาประมาณสองร้อยชั่ง แน่นอนว่าถ้าพึ่งพาแรงงานของเธอเพียงคนเดียว คงไม่มีทางได้เยอะขนาดนี้ หลักๆ แล้วต้องยกความดีความชอบให้เจ้าดำ ทักษะการปีนต้นไม้ของเจ้าดำนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ! เจ้าขาวเองก็ไม่น้อยหน้า มันปีนต้นไม้ไม่เป็น แต่มีแรงเยอะ ทุกครั้งจึงแบกเมล็ดชากลับบ้านได้ไม่น้อยเลย

ยามโพล้เพล้ บนที่โล่งในลานบ้านมีเมล็ดชาปูลาดอยู่เต็มไปหมด เมล็ดชาพวกนี้ยังไม่แตกออก จึงไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำฝนที่อาจจะตกลงมาในคืนนี้ เสี่ยวเยว่คัดเลือกเมล็ดชาที่โดนแทะจนเสียหายหนักออกมาสองสามชั่งเพื่อนำเข้าบ้าน ในขณะที่จุดไฟทำอาหาร ก็ใส่เมล็ดชาที่โดนแทะจนดูไม่ได้เหล่านั้นลงไปย่างในกองไฟด้วย ไม่นานนัก เสียงเปรี๊ยะปร๊ะก็ดังสนั่นไปทั่วบ้าน