บทที่ 1681: มีคนวางแผนกลั่นแกล้งอย่างร้ายกาจ

อาเต้ยิ้มอย่างเขินอาย: "ผมก็แค่ไปวางแผงขายของตามตลาดนัด พอเพื่อนร่วมชั้นมาเจอ ตอนแรกพวกเขาก็ชมว่าผมขยันหาเงินเรียนดีนะ”

“แต่พอเห็นผมวางขายมาตั้งนานก็ยังเป็นแค่คนขายของแผงลอย ไม่มีความก้าวหน้าอะไรเลย พวกเขาก็แอบหัวเราะเยาะผมลับหลัง”

“บอกว่าคนต่างจังหวัดอย่างผมมันไม่มีความทะเยอทะยาน นอกจากจะขายของแผงลอยเป็นแล้ว ก็ไม่มีความสามารถอะไรอีก"

หลี่ชิงเฟิงหัวเราะตามแล้วกล่าวว่า: "อาเต้ย อย่าไปสนใจมุมมองของคนอื่นเลย ตั้งใจทำในสิ่งที่เราทำก็พอแล้ว”