บทที่ 1730 ยอดนักจัดสวน

หลี่ชิงเฟิงดึงตัวจูแปดจินออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า: "คุณชายจู ตอนนี้สภาพอารมณ์ของคุณตาจูยังไม่ค่อยสู้ดีนัก ถ้าคุณยังเอาแต่พูดจาตำหนิซ้ำเติมแบบนี้ รังแต่จะทำให้ท่านรู้สึกแย่หนักกว่าเดิมเปล่าๆ"

แม้ว่าในใจของจูแปดจินจะรู้สึกเจ็บปวดสงสารผู้เป็นพ่ออยู่ไม่น้อย แต่เขาก็อดรู้สึกโกรธเคืองไม่ได้เช่นกัน

เขาเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดฉุนเฉียวว่า: "ฉันคอยพร่ำเตือนสั่งสอนเขามาตั้งหลายครั้งหลายหนแล้วนะ!"

"บอกให้เขารู้จักทำตัวให้มันรู้จักเก็บเนื้อเก็บตัวเงียบเชียบเข้าไว้หน่อย แต่เขาก็ไม่เคยยอมเชื่อฟังคำเตือนของฉันเลยสักครั้งเดียว"

"หรือว่าเขาเคยคุยโวโอ้อวดเรื่องที่ตัวเองเพิ่งจะสามารถเพาะพันธุ์กล้วยไม้สายพันธุ์ใหม่ขึ้นมาได้สำเร็จให้คุณฟังด้วยเหมือนกันล่ะ?"