บทที่ 1729 จูเต๋อประสบเคราะห์กรรม

สองพี่น้องตัวป่วนไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจบ้านพักตากอากาศหลังนี้เลยแม้แต่น้อย

เนื่องจากบ้านพักตากอากาศหลังนี้ถูกจื่อเหิงปักหมุดทำเครื่องหมายเป็นอาณาเขตของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ที่นี่จึงเป็นบ้านที่แท้จริงอย่างสนิทใจ

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นตัวของจื่อเหิงหรือจื่ออวี๋ต่างก็มีความรู้สึกผูกพันและเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้อย่างเต็มเปี่ยม

บวกกับจำนวนครั้งที่เดินทางมาพักอาศัยบ่อยขึ้น ทำให้ทั้งสองคนคุ้นเคยกับตัวบ้านพักตากอากาศดีมากยิ่งขึ้นไปอีก

พอถึงเวลาเข้านอนในยามค่ำคืน จึงสงบเรียบร้อยราบรื่นกว่าเดิมมากทีเดียว