บทที่ 179 ฟันทิ้งให้หมด

"ไม่ใช่!" ลู่เสี่ยวเยว่ดิ้นรนจะลงจากหลังด้วยความร้อนใจ

"มันเทศของฉันน่ะสิ ถ้ากลับไปบ้านมือเปล่า แล้วแม่รู้ว่าฉันทำมันเทศหล่นหาย ฉันต้องโดนด่าแน่ๆ"

"โธ่เอ๊ย นึกว่าเรื่องอะไร" หลี่ชิงเฟิงหัวเราะ "ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันแบกเธอกลับไปก่อน แล้วค่อยย้อนกลับมาแบกมันเทศให้"

"แบบนั้นมันจะรบกวนพี่เกินไปนะ"

"ไม่รบกวนหรอก!"