บทที่ 180 จบลงด้วยความล้มเหลว

ยามนี้เมื่อได้เห็นหลี่ชิงเฟิงที่เนื้อตัวสกปรกมอมแมมและใบหน้าชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ลู่เสี่ยวฮวาก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่า ตัวหล่อนช่างเป็นผู้หญิงที่มีสายตายาวไกลเสียจริงๆ

การที่ตอนนั้นไม่ได้ตามตื๊อหลี่ชิงเฟิงแบบกัดไม่ปล่อย ไม่ได้ลดตัวลงไปอ้อนวอนขอให้เขารับรัก แสดงให้เห็นว่าตัวหล่อนนั้นมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดเพียงใด!

ช่างมีวิสัยทัศน์กว้างไกลนัก!

มิเช่นนั้น คงได้เสพสุขเพียงชั่วครู่ แต่ต้องจมปลักอยู่กับความยากจนไปชั่วชีวิต มันจะไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย!

วัยสาวอันสดใสและชีวิตอันรุ่งโรจน์ จะมาฝังจมอยู่กับเรือกสวนไร่นาแบบนี้ไม่ได้