บทที่ 1859 รู้สึกติดค้างลูก

แต่พอลองคิดดูดีๆ ก็กลัวว่ามันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ

เมื่อก่อนอาหารในร้านไม่ว่าจะดูหรือดมกลิ่นก็เหมือนๆ กันหมด พวกเขาเลยไม่ได้คิดอะไร

แต่วันนี้ทั้งร้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมประหลาดจากอาหารเต็มโต๊ะนี้ พวกเขาจะต้องเข้าใจผิดไปแล้วแน่ๆ

เหมือนอย่างที่ลูกค้าคนนี้บอก ไม่แน่ว่าอาจจะเข้าใจผิดว่าพวกเราเอาเปรียบลูกค้าประจำเข้าแล้ว

แต่ให้ฟ้าดินเป็นพยานเถอะ พวกเราจะไปเอาเปรียบลูกค้าประจำได้ยังไงกัน?