บทที่ 1860 หวงเฟยหลงกับจางซื่อเจี๋ย

หลังประตูเหล็กคือบันไดปูนซีเมนต์ บนนั้นมีคราบน้ำมันเป็นหย่อมๆ และยังมีถุงขนมขบเคี้ยวถูกทิ้งเกลื่อนกลาด

เถ้าแก่จับราวบันไดที่ขึ้นสนิมเดินขึ้นไป แต่พอเดินไปได้ครึ่งทาง เขากลับหยุดชะงัก

หลี่ชิงเฟิงเดินตามหลังมาด้วยความไม่เข้าใจเล็กน้อย

เพิ่งจะอ้าปากถามว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้ยินเสียงที่ค่อนข้างโมโหดังออกมาจากประตูห้องที่เปิดแง้มอยู่ตรงบริเวณหัวบันไดชั้นสอง

"พวกคุณเป็นอะไรกัน?"