บทที่ 1884 ผักชิงหมิง

จนกระทั่งตอนนี้ ครอบครัวสามคนพ่อลูกได้นั่งลงในถ้ำที่พวกเขาคุ้นเคยจนไม่รู้จะคุ้นเคยอย่างไรอีกแล้ว

สายลมภูเขาพัดหวีดหวิวอยู่ด้านนอก กระแสน้ำไหลเชี่ยวส่งเสียงซู่ซ่า

เสียงแมลงและนกร้องดังระงมไม่ขาดสาย

เสียงสัตว์ป่าน้อยใหญ่ดังสลับกันไปมาในป่า

หลังจากสัมผัสได้ถึงสิ่งเหล่านี้ หัวใจที่เคยเป็นกังวลของเขาก็ค่อยๆ สงบลง