บทที่ 1901 จูปาจินหัวใจร้อนผ่าว

"พรวด!" ในที่สุดตาแก่หัวล้านก็ทนไม่ไหว พ่นเลือดสดๆ ออกมาคำโต

ตาแก่กรรมการหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที

ยกมือขึ้นลูบหน้า ส่ายหัวแล้วพูดว่า "เฮ้อ ลูกสาวก็แต่งงานออกเรือนไปแล้ว ยังคิดอยากจะเข้าหอกับลูกสาวตัวเองอีก?"

"แบบนี้ถ้าไม่เรียกว่าโรคจิตแล้วจะให้เรียกว่าอะไร?"

"พอหาว่าเป็นโรคจิต แกก็ยังไม่ยอมรับอีกนะ"