บทที่ 1902 แค่คุณท่านไม่แบ่งเงินก็พอแล้วครับ

จูเต๋อได้ยินชิงเฟิงเปลี่ยนเรื่องมาคุยเรื่องนี้กะทันหัน ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะฮ่าๆ ออกมา "ไอ้หนู แกมาไม้นี้อีกแล้วนะ"

"เห็นแก่เงินจริงๆ เลยนะ"

"แต่ว่า" เขาเปลี่ยนเรื่องแล้วพูดอย่างจริงจัง "ในเมื่อกล้วยไม้ทองคำโดดเด่นเจิดจรัสซะขนาดนี้ในวันนี้แล้วล่ะก็ นายก็รอฟังข่าวดีได้เลย"

"ช่วงบ่ายเป็นการประมูลรอบพิเศษ ต้องมีข่าวดีแน่ๆ"

หลี่ชิงเฟิงรู้สึกคาดหวัง