บทที่ 1923 หลี่ฟู่อันเรี่ยวแรงไม่เป็นใจ

หลี่ชิงเฟิงกลอกตาบนอยู่ในใจ

ฉันอุตส่าห์ทอดสะพานให้ขนาดนี้แล้ว นายไม่ยอมเดินข้าม ดึงดันจะว่ายน้ำข้ามไปให้ได้ใช่ไหม?

เฮ้อ คำโบราณว่าไว้ไม่ผิดจริงๆ คนในย่อมมืดบอด คนนอกย่อมมองเห็นกระจ่าง

เฉาเฟยอวี่ที่เป็นคนใน คงจะไม่เข้าใจความรู้สึกในใจของตัวเองกระมัง

เขาคิดว่าที่ตัวเองใส่ใจเรื่องของเฮ่าซินโหรวมากขนาดนี้ เป็นเพียงเพราะมิตรภาพในวัยเด็ก โดยไม่ได้คิดไปในทางอื่นเลย