บทที่ 1967 ตกใจจนฉี่ราด

หลี่ชิงเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

"อืม พูดแบบนี้ก็แล้วกัน วินาทีก่อนลูกอาจจะยังอยู่ร่วมกับมันในที่เดียวกันได้อย่างสงบสุข"

"แต่วินาทีต่อมา ขอแค่มันอารมณ์ไม่ดี มันก็จะโจมตีลูกอย่างไร้เหตุผล และไม่ว่าลูกจะเป็นเด็ก หรือเป็นผู้ใหญ่ ต่อให้เป็นหมูป่า เป็นเสือ หรือเป็นหมีที่ตัวใหญ่กว่า มันก็จะโจมตีอย่างไม่เลือกหน้าเลยล่ะ!"

"พูดแบบนี้ ลูกพอจะเข้าใจไหม"

ทาคินตัวนี้เน้นการโจมตีแบบไม่เลือกหน้า