บทที่ 2007 เขาหนาวเหลือเกิน

หลี่ชิงเฟิงหมดหนทาง จึงเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ แล้วเอ่ยถามเสียงเบา "จื่อเหิง ลูกกำลังคิดอะไรอยู่"

จื่อเหิงหันขวับ แววตาถึงได้กลับมามีจุดโฟกัส แต่รูม่านตากลับสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับลูกกวางน้อยที่ตื่นตระหนกตกใจ

เขาถามขึ้นว่า "พ่อครับ ถ้าวันนี้ผมไม่รู้ทันเจตนาของคนเลวพวกนั้น ผมจะถูกพวกเขาจับตัวไป แล้วโดนควักอวัยวะหรือเปล่าครับ"

"ถ้าผมโดนควักอวัยวะไปแล้ว มันจะงอกขึ้นมาใหม่ได้ไหมครับ"

"แล้วเบบี๋ล่ะครับ"