บทที่ 2008 บ้านหินหลังเล็ก

จื่ออวี๋คิดเช่นนั้น และก็ทำเช่นนั้นจริงๆ

เธอวิ่งเร็วเกินไป พอล้มดังแหมะลงบนพื้น ก็เลยนอนหมอบอยู่แบบนั้นไปเลย

หมอบอยู่สักพัก ก็พลิกตัวกลิ้งไปมา ราวกับลูกบอลยางลูกเล็กๆ กลิ้งต่อเนื่องไปหลายตลบถึงได้หยุด

หลี่ชิงเฟิงไม่ได้ห้ามปรามเธอ

เพียงแค่มองดูจื่อเหิงที่ทำหน้าตื่นตาตื่นใจ แล้วเอ่ยถามว่า