บทที่ 2177 ผมก็คิดถึงแม่มากเหมือนกัน

การร้องไห้ครั้งนี้กินเวลายาวนานถึงครึ่งชั่วโมง

เด็กสองคนยังเล็กอยู่ จึงรู้สึกตกใจกลัวอยู่บ้างจริงๆ

เวลานี้ จื่อเหิงจูงมือน้องสาวยืนอยู่ตรงประตูห้องโถง มองดูเหตุการณ์ในห้องครัวจากที่ไกลๆ

ถึงเขาจะยังเด็ก แต่เขาก็ฉลาดมาก

เขาฟังเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดจากคำพูดของผู้ใหญ่เข้าใจแล้ว