บทที่ 2194 ความมั่นใจของตัวเอง

ที่ดินของบ้านกวนหงถูกทิ้งร้างมานานแล้ว ปกติคนทั้งสามคนในครอบครัวต่างก็ใช้ชีวิตอยู่ได้ด้วย 'งานฝีมือ'

งานฝีมือที่ว่านี้ก็คือการไปรับเอาวัสดุจากสถานที่รับเหมางานฝีมือมาทำที่บ้าน อย่างเช่น ดอกไม้พลาสติก หรือพวกเก้าอี้หวายอะไรทำนองนั้น

เดิมทีทำเก้าอี้หวายเสร็จหนึ่งตัวจะได้เงินห้าหยวน แต่ต่อมาเป็นเพราะหยางสือเหรินคอยกลั่นแกล้งอยู่เบื้องหลัง ราคาจึงลดลงเหลือแค่สามหยวน

ตอนนั้นหยางสือเหรินพาคนเดินตระเวนไปตามบ้านแต่ละหลังในหมู่บ้านแบบเรียงตัว พอเห็นว่าบ้านไหนกำลังทำงานฝีมือที่รับมา ก็จะบอกกับคนบ้านนั้นว่าจะขอเก็บค่าคุ้มครองสิ่งแวดล้อม

อ้างว่าเป็นเพราะงานฝีมือเหล่านี้ สภาพแวดล้อมในหมู่บ้านจึงเลวร้ายลงมาก ดังนั้นจึงต้องหักเงินสองหยวนจากค่าแรงทำงานฝีมือห้าหยวน เพื่อนำมาเป็นกองทุนคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของหมู่บ้าน สำหรับใช้ในการปรับปรุงสภาพแวดล้อมในหมู่บ้านและอื่นๆ