บทที่ 2195 ชั่งละสิบหยวน

เมื่อเสียงร้องเพลงของจื่อเหิงดังขึ้น จื่ออวี๋ก็ต้องร้องคลอตามอยู่ข้างหลังอย่างแน่นอน

เนื้อหาที่ร้องก็คล้ายคลึงกับของพี่ชาย นั่นคือการเลียนแบบพี่ชายนั่นเอง พี่ชายร้องประโยคหนึ่ง เธอก็ร้องตามประโยคหนึ่ง

ตอนที่เสียงของพี่ชายดังกังวาน เธอก็จะดังกังวานตาม ตอนที่เสียงของพี่ชายอ่อนหวาน เธอก็จะอ่อนหวานตาม

เสียงร้องเพลงของเด็กน้อยทั้งสองทำให้ชาวบ้านที่อยู่รอบๆ พากันยิ้มแย้มเบิกบานใจ

หากจะพูดว่าสิ่งใดที่ทำให้ผู้คนเบิกบานใจได้มากที่สุด นอกจากการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์แล้ว ก็ย่อมเป็นความสดใสมีชีวิตชีวาของเด็กๆ นี่แหละ