บทที่ 2216 หลอกตัวเองต่างหากที่น่าขายหน้า

อาเป่ายังคงอยู่ในอาการเหม่อลอย

เขารู้สึกว่าคำพูดของพี่เฟิงมีเหตุผลมาก

แต่ปัญหาคือ เขาไม่รู้ว่าตัวเองยังมีของมีค่าอะไรที่สามารถนำมาใช้แลกเปลี่ยนได้อีก

หลี่ชิงเฟิงพูดต่อว่า "ลองเปลี่ยนมุมมองดูอีกทีสิ ถ้านายซื้อดินมา พรุ่งนี้ก็สามารถเริ่มย้ายต้นดอกหินมาปลูกได้เลยนะ"

"รอไปอีกสักสองเดือน ต้นดอกหินที่นายย้ายมาปลูกก็อาจจะออกผลให้เอาไปขายได้เงินแล้ว"