บทที่ 231 โกรธแต่ไม่กล้าปริปาก

หลี่ชิงเฟิงเดิมทีไม่อยากจะสนใจโอวลี่เจวียนคนนี้นัก แต่พอได้ยินว่าเป็นคำสั่งของหมอเฉา ก็เลยยอมรับปาก

หลังจากขายของป่าเสร็จและกำลังเดินทางกลับบ้าน เมื่อขับรถผ่านคลินิกเล็กๆ ของโอวลี่เจวียน เขาจึงจอดรถแล้วพาเด็กๆ เดินเข้าไป

โอวลี่เจวียนต้อนรับเขาอย่างกระตือรือร้น หลังจากทักทายให้เขานั่งลง ก็เริ่มตรวจดูบาดแผลของเขาก่อนเป็นอันดับแรก

จากนั้นก็ขมวดคิ้วพูดว่า "แผลของคุณค่อนข้างสาหัสเลยนะ เอาอย่างนี้ ฉันจะจัดยาให้คุณเอากลับไปกินด้วยก็แล้วกัน"

"ฉันจะจัดยาแก้อักเสบกับยาปฏิชีวนะให้ พอกลับไปกินแล้ว แผลจะได้หายเร็วขึ้น!"