บทที่ 251 ถ่านไม้

หลี่ชิงเหอเดินไปมาระหว่างห้องนั่งเล่นกับห้องครัว ก็พอจะได้ยินเสียงคนพูดคุยกันแว่วๆ พอกลับเข้าห้องครัว ก็เลยเล่าเรื่องพวกนี้ให้เลี่ยวกุ้ยฟางฟัง

เลี่ยวกุ้ยฟางรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอคงยกพวกญาติสูบเลือดสูบเนื้อพวกนี้ไว้เป็นอันดับหนึ่งแน่ๆ แต่ตอนนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว หลังจากได้ใช้ชีวิตร่วมกับหลี่ชิงเฟิงอย่างสันติมาระยะหนึ่ง เธอก็พบว่าขอแค่รักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับน้องสามีไว้ ชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวก็จะไม่ลำบากยากเข็ญจนเกินไป

เมื่อก่อนคนทางบ้านแม่มักจะเป่าหูเธอเสมอว่า ต้องทำตัวให้เข้มแข็งเข้าไว้ ไม่อย่างนั้นจะโดนน้องสามีขี่หัวเอาได้ แล้ววันหน้าก็จะไม่มีสิทธิ์มีเสียงเรื่องที่ดินบนเขาและป่าไม้ของครอบครัว แต่ตอนนี้เธอไม่คิดแบบนั้นแล้ว เธอพบว่าหลี่ชิงเฟิงไม่ได้สนใจที่ดินบนเขาและป่าไม้อันน้อยนิดของครอบครัวเลยสักนิด

ที่ดินบนเขาและป่าไม้ของครอบครัวมีตั้งมากมาย แต่หลี่ชิงเฟิงกลับเลือกเอาแค่ที่ดินบนเขาตรง 'หนานสุ่ยชง' เท่านั้น ที่ดินตรงหนานสุ่ยชงนั้นแย่ที่สุด พื้นที่ก็ไม่ติดกันเป็นผืนเดียว แถมยังเป็นเส้นแคบยาว ตั้งอยู่ตรงมุมอับระหว่างภูเขาสองลูก อยู่ใกล้แหล่งน้ำเกินไป ทำให้ไม่เหมาะกับการเพาะปลูกพืชผลทางการเกษตรเอาเสียเลย ที่พรรค์นั้นถ้าปลูกขิง ขิงก็จะเน่า ถ้าปลูกมันเทศหรือเผือก ก็จะโดนหนูขุดกินจนหมด แม้แต่พวกข้าวโพดหรือถั่วลิสง ถ้าเอาไปปลูกตรงนั้น ก็จะดึงดูดแมลงศัตรูพืชมาทำลาย สรุปก็คือ ที่ดินแปลงนั้นแสงแดดส่องไม่ถึง ปลูกอะไรก็ไม่ดีทั้งนั้น แต่หลี่ชิงเฟิงกลับไม่ปริปากบ่นสักคำ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้หลี่ชิงเฟิงยังมีรายได้วันละหลายพันหยวน ว่ากันว่าบางวันรายได้ทะลุหลักหมื่นด้วยซ้ำ ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีคนลือกันว่าการที่โอวลี่เจวียนจากคณะกรรมการหมู่บ้านคนนอกถูกจับ ก็เป็นผลงานของเขาด้วยงั้นเหรอ? สรุปก็คือ น้องสามีคนนี้นับวันยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ