บทที่ 259 ผู้ชายคนนั้นมาแล้ว

ปู่รองเหมาหัวเราะเจื่อนๆ สองเสียง เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจว่า

"หึหึ สวีเหล่าต้า นายหมายความว่ายังไง? ทำไมมาร่วมไว้อาลัยถึงได้เอาอุปกรณ์การเกษตรมาเยอะแยะขนาดนี้? หรือว่านายอยากจะช่วยขุดหลุมทำสุสานด้วยงั้นเหรอ?"

"หึ ไม่ได้หมายความว่ายังไงหรอก!" สวีเหล่าต้าแค่นเสียงเย็น "ซานเม่ยน้องสาวฉันขยันขันแข็งมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่จำความได้ก็ช่วยที่บ้านทำงานไร่ทำนามาตลอด ฉันกลัวว่าพอเธอไปอยู่โลกฝั่งโน้นแล้วจะว่างจนทนไม่ไหว ก็เลยตั้งใจเอาอุปกรณ์การเกษตรมาส่งให้เธอสักหน่อย"

พูดจบ สวีเหล่าต้าก็ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว

ในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าเขาจะเข้าไปพยุงสองพี่น้องตระกูลเหมาให้ลุกขึ้น เขากลับตีหน้าขรึมและแค่นหัวเราะเสียงเย็นออกมา