บทที่ 326 คนน่าสงสารย่อมมีส่วนที่น่าชัง

ถังซิงพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ครับ พี่เฟิง พอพี่พูดแบบนี้ มันก็ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ด้วย!"

เหมาเหวินหัวก็เอ่ยเห็นด้วย "นั่นแหละครับ ป่าลึกแบบที่ไม่มีคนเข้าไปถึง ไม่ว่าจะเป็นน้ำ อากาศ หรือดิน ล้วนบริสุทธิ์ที่สุด น้ำผึ้งที่ผลิตออกมาก็ย่อมบริสุทธิ์ที่สุดโดยธรรมชาติอยู่แล้ว"

"ถ้าเป็นแบบนั้น เงินห้าร้อยหยวนก็ถือว่าคุ้มค่ามากจริงๆ" เหมาเหวินไฉก็พยักหน้ารับ

ถังซิงกลับหัวเราะกล่าว "คุ้มก็ส่วนคุ้มครับ ปัญหาคือ น้ำผึ้งแบบนี้ คนธรรมดาอย่างพวกเราไม่มีทางหาเจอหรอก นอกเสียจากว่าจะค้างคืนในป่า ไม่อย่างนั้นแค่เดินทางไปกลับภายในวันเดียวก็ทำไม่ได้แล้ว"

"ก็จริงนะ" พอพูดแบบนี้ ทุกคนก็กระจ่างแจ้ง