บทที่ 383 พาจื่อเหิงเข้าป่าลึกยามวิกาล

แต่ถ้าไปจับกบภูเขาที่เทือกเขาฝั่งนั้นจริงๆ ระยะทางจากบ้านก็ถือว่าไกลพอสมควรเลย

ถ้าเขาไปจับกบภูเขาที่เทือกเขาฝั่งหมู่บ้านเหมาเจีย แล้วล็อคประตูขังเด็กๆ ไว้ในบ้าน เขาก็คงรู้สึกไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่นัก

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไปถึงที่นั่น สายตาของเขาก็อาจจะมองทะลุกลับมาไม่ถึง

เพราะระหว่างเทือกเขาของหมู่บ้านเหมาเจียกับบ้านของเขานั้น มีหมู่บ้านลวี่สุ่ยคั่นกลางอยู่พอดิบพอดี

ยิ่งเป็นสถานที่ที่มีคนพลุกพล่าน ระยะการมองเห็นของเขาก็จะยิ่งสั้นลง