บทที่ 384 ความสามารถในการมองเห็นตอนกลางคืนของสองพี่น้อง

หลังจากเก็บของเสร็จ ป้อนนมผงให้ลูกสาวจนอิ่ม เปลี่ยนแผ่นรองซับปัสสาวะ แล้วก็ใช้เป้อุ้มเด็กอุ้มเธอไว้บนหลัง

จากนั้นก็ใช้มือข้างหนึ่งรวบตัวลูกชายขึ้นมา คว้าข้าวของ แล้ววิ่งฉิวไปทางเทือกเขาของหมู่บ้านเหมาเจียอย่างรวดเร็ว

ความเร็วระดับนั้น รวดเร็วจนตาเปล่าแทบจะมองไม่ทัน

เพียงไม่นาน หลี่ชิงเฟิงก็พาเด็กทั้งสองคนวิ่งผ่านเทือกเขาสลับซับซ้อน มาถึงอาณาเขตของหมู่บ้านเหมาเจีย

เขาหยุดร่างที่เคลื่อนไหวว่องไวดุจสายฟ้าแลบ ยืนนิ่งอยู่บนพื้นที่ภูเขาที่ค่อนข้างราบเรียบ หลี่ชิงเฟิงวางลูกชายลงก่อน จากนั้นก็หันกลับไปมองเส้นทางที่เพิ่งผ่านมาด้วยความภาคภูมิใจ