บทที่ 389 หักขามันสักข้าง

ป่าเขาในฤดูหนาวจะเงียบสงบกว่าฤดูกาลอื่นๆ เล็กน้อย

ถึงแม้เสียงแมลงและนกร้องจะยังคงดังแว่วเข้าหูไม่ขาดสาย การเคลื่อนไหวของสัตว์ป่าและนกนักล่าก็ไม่ได้หยุดพัก แต่ฤดูหนาวก็คือฤดูหนาว

หลังจากสัตว์ส่วนหนึ่งเข้าสู่ช่วงจำศีล ท่วงทำนองของป่าเขาก็ค่อยๆ เรียบง่ายลง

สายลมบนภูเขาพัดพาเอาไอน้ำจากลำธาร ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณป่า

สัตว์และพืชจำนวนไม่น้อยต่างก็พึ่งพาไอน้ำอันแสนหวานเหล่านี้ เพื่อพักผ่อนจำศีลในค่ำคืนอันเงียบสงบนี้