บทที่ 390 ระวังคนใกล้ตัว

"ของอร่อยครับ" ทุกครั้งที่มีคนถามว่าจื่อเหิงอยากกินอะไร จื่อเหิงก็จะมีแต่คำตอบนี้เสมอ

สำหรับเขาแล้ว ขอแค่เป็นของอร่อยก็พอ ไม่ได้จู้จี้จุกจิกเลือกชนิดของอาหารเลยสักนิด

เสี่ยวหงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะร่วน "ไม่มีปัญหาจ้ะน้องชาย รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวพี่สาวไปเอามาจากในครัวให้"

หลี่ชิงเฟิงพาเด็กสองคนนั่งลง มองสำรวจเจี่ยงปิงครู่หนึ่ง พยักหน้าแล้วเอ่ยว่า "ดีมากครับ วันนี้ดูโดยรวมแล้วคุณดูดีขึ้นมากเลยนะครับ"

"นี่ก็เป็นเพราะผลงานของพี่เฟิงนั่นแหละค่ะ" เจี่ยงปิงหัวเราะ "ถ้าไม่ได้พี่เฟิงลงมือช่วย อาการป่วยของฉันพวกนี้ก็คงต้องยื้อไปจนกว่าจะคลอดลูกเสร็จถึงจะหายล่ะมั้งคะ"