บทที่ 392 ครอบครัวฉู่จี๋จี๋

เมื่อเห็นฉู่จี๋จี๋มีน้ำใจถึงเพียงนี้ หลี่ชิงเฟิงก็ทนปฏิเสธไม่ลง อีกอย่างเมื่อครู่นี้ฉู่จี๋จี๋เพิ่งจะไปมีเรื่องชกต่อยมา หลี่ชิงเฟิงกลัวว่าเดี๋ยวเขาจะมีปัญหาตามมาอีก จึงตอบตกลงไป

ฉู่จี๋จี๋เข้าไปในสวนผลไม้เพื่อขับรถกระบะเก่าๆ ของตัวเองออกมาก่อน จากนั้นก็ขับนำทางหลี่ชิงเฟิงมาจนถึงหมู่บ้านที่อยู่ด้านหลังสวนผลไม้ หมู่บ้านค่อนข้างใหญ่ บ้านเรือนปลูกติดกันหนาแน่น แต่ประชากรกลับมีไม่มากนัก บนถนนแทบจะไม่มีคนเดินเลย

พอลงจากรถ ฉู่จี๋จี๋ก็เอ่ยขึ้นว่า "คนส่วนใหญ่ซื้อบ้านย้ายเข้าไปอยู่ในตัวอำเภอกันหมดแล้ว เหลือก็แต่พวกไร้ความสามารถอย่างพวกเรานี่แหละ ที่ยังคงเฝ้าบ้านเก่าๆ หลังนี้อยู่"

พูดพลาง เขาก็ผลักประตูรั้วลานบ้านออก ร้องตะโกนเข้าไปข้างในว่า "ที่รัก คุณดูสิว่าใครมา?"

หญิงคนหนึ่งอุ้มเด็กเดินออกมา มองหลี่ชิงเฟิงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แววตาค่อยๆ เผยให้เห็นถึงความดีใจ "พี่เฟิงเหรอคะ?"