บทที่ 393 ตีคนละห้าสิบไม้

ฉู่จี๋จี๋อัดอั้นความโมโหไว้เต็มพุง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะในอ้อมกอดกำลังอุ้มลูกสาวที่เพิ่งจะหลับสนิทไปอีกครั้ง จึงไม่สามารถอาละวาดได้ ทำได้เพียงเบิกตาโพลงอย่างหงุดหงิด

หลังจากกินมื้อเที่ยงเสร็จ แม่ของฉู่จี๋จี๋ก็กลับไปนั่งบนโซฟา แทะเมล็ดแตงโมดูทีวีต่อ

ส่วนพี่สะใภ้ใหญ่ของเขาก็นั่งไขว่ห้างกลับไปอยู่ที่เดิมแล้วไถมือถือต่อไป

ส่วนหวงหยาจือก็เก็บกวาดถ้วยชามไปพลาง เอ่ยเร่งหลานชายทั้งสองคนให้กินเร็วๆ ไปพลาง

พอหลานชายทั้งสองคนกินเสร็จ ก็กวาดพื้นถูพื้นต่อ แทบจะไม่มีเวลาให้พักเลยสักนิด