บทที่ 397 ย้ายไปอยู่หมู่บ้านลวี่สุ่ย

หลี่ชิงเฟิงพูดไม่ออก "ฉันจะสูบเลือดนายไปทำไม?"

พูดพลาง เขาก็มองสองแม่ลูกที่อยู่บนรถคันหน้าแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยต่อ "ส่วนเรื่องค่าแรง จ่ายเป็นรายวัน วันละสองร้อย"

"สองร้อย?" ฉู่จี๋จี๋ตกใจ!

ตอนเช้าใช้เวลาส่งของสองชั่วโมง ตอนเย็นใช้เวลารับของอีกสองชั่วโมง ก็ได้สองร้อยแล้วเหรอ?

ค่าแรงนี้ไม่ใช่แค่สูงธรรมดา แต่ต้องบอกว่าสูงมาก