บทที่ 419 รักษาอวี๋เซวียนเซวียน

อวี๋เซวียนเซวียนได้ยินดังนั้น ก็ลืมตาขึ้นมองหลี่ชิงเฟิง พอเห็นหลี่ชิงเฟิงมีสีหน้าเรียบเฉยเป็นปกติ ก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง เป็นเพราะเมื่อครู่นี้ตอนที่ถอดเสื้อผ้าปลดกางเกง ในหัวของเธอดันมีความคิดที่ไม่ค่อยจะดีงามแวบเข้ามาโดยไม่รู้ตัว จะให้ลงรายละเอียดว่าคืออะไรก็คงไม่ค่อยดีนัก แต่ภาพที่น่าเขินอายเหล่านั้นกลับเหมือนกับแมลงที่ชอนไชเข้าไปในหัวใจของเธอ

เมื่อก่อนเธอวางฟอร์ม ไม่ยอมรับความสามารถของหลี่ชิงเฟิง แต่มาตอนนี้จู่ๆ เธอกลับรู้สึกว่า ผู้ชายอย่างหลี่ชิงเฟิงทำไมถึงหน้าตาดีขนาดนี้? ไม่เพียงแต่รูปร่างสูงใหญ่กำยำ เครื่องหน้าก็ยังโดดเด่นมาก ที่หายากยิ่งกว่านั้นก็คือ ถึงแม้ผิวของเขาจะเป็นสีข้าวสาลี แต่กลับไม่ดูมอมแมมเลย กลับดูเนียนสม่ำเสมอราวกับชโลมด้วยซอสช็อกโกแลตนมแสนอร่อย

หลี่ชิงเฟิงมองอวี๋เซวียนเซวียนที่ใบหน้าแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่เข้าใจ เอ่ยถามด้วยความห่วงใยว่า "คุณหนูอวี๋ คุณรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับ?"

"เอ๊ะ?" อวี๋เซวียนเซวียนชะงักไป รีบเอ่ยลุกลี้ลุกลนว่า "เปล่าค่ะ ฉันไม่เป็นไร"

ตอนนี้ปลายนิ้วของหลี่ชิงเฟิงกำลังนวดคลึงเบาๆ อยู่บนหน้าท้องช่วงล่างของเธอ เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำหนักมือที่นุ่มนวล อวี๋เซวียนเซวียนก็รู้สึกซาบซ่านไปทั้งตัว สองขาหนีบเข้าหากันเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว