บทที่ 420 ไม่เชื่อเด็ดขาด

อวี๋เฉิงหลงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะฮ่าๆ ตบไหล่หลี่ชิงเฟิงแล้วพูดว่า "ได้ๆ ชิงเฟิง ถ้างั้นเดี๋ยวจัดการธุระทางนี้เสร็จ พวกเราก็กลับบ้านไปกินข้าวเย็นด้วยกัน กินข้าวเสร็จฉันจะพาเธอไปดูคฤหาสน์ พรุ่งนี้ฉันจะโอนชื่อให้เธอเลย!"

"ไม่ๆๆ!" หลี่ชิงเฟิงรีบโบกมือปฏิเสธ "ผู้อำนวยการอวี๋ คฤหาสน์ผมไม่เอาหรอกครับ"

"ทำไมล่ะ?" อวี๋เฉิงหลงขมวดคิ้ว

หลี่ชิงเฟิงยิ้มตอบ "เดิมทีผมก็ไม่ได้คิดอยากจะได้คฤหาสน์ของคุณอยู่แล้ว คฤหาสน์คุณเก็บไว้เองเถอะครับ ขอแค่หวังว่าวันข้างหน้าถ้าผมเจอเรื่องยากลำบากอะไร จะได้รับความกรุณาจากผู้อำนวยการอวี๋ก็พอแล้วครับ!"

หลี่ชิงเฟิงรู้ดีว่า คฤหาสน์ต่อให้มีค่าแค่ไหนก็สู้บุญคุณน้ำใจไม่ได้ คฤหาสน์ใช้เงินซื้อได้ แต่น้ำใจใช้เงินซื้อได้ยาก โดยเฉพาะน้ำใจจากคนระดับอวี๋เฉิงหลง