บทที่ 436 ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

เมื่อเพ่งสายตามองออกไป กลับเห็นว่าเป็นอวี๋เซวียนเซวียน?

หลี่ชิงเฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย รีบอุ้มลูกเดินออกไปรับหน้า "คุณหนูอวี๋?"

อวี๋เซวียนเซวียนลงมาจากรถสปอร์ต มองหลี่ชิงเฟิงด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส "พี่เฟิง อรุณสวัสดิ์ค่ะ ทานข้าวเช้าหรือยังคะ?"

หลี่ชิงเฟิงชะงักไป "คุณมาได้ยังไงครับ?"

"ฉันมาไม่ได้เหรอคะ? เมื่อวานพี่ตกลงแล้วว่าจะเลี้ยงข้าวฉันนี่นา!"