บทที่ 440 ออกไข่ให้ฉันด้วย

กลับเป็นจื่อเหิงที่ยังเด็กเกินไป ยังไม่ประสีประสา ตอนที่เริ่มเล่นสนิทกับเสือลายเมฆใหม่ๆ ทุกครั้งที่เจอเฮ่าฉีก็มักจะพร่ำพูดถึงแต่พี่แมวใหญ่

โชคดีที่ในป่าไม่ได้มีแค่สัตว์ตระกูลแมวอย่างเสือลายเมฆเท่านั้น แต่ยังมีพวกแมวป่าชนิดอื่นๆ อยู่ด้วย

ดังนั้น คนอื่นๆ จึงไม่ได้คิดเชื่อมโยงไปถึงเสือลายเมฆ ต่างก็คิดว่าแมวใหญ่ที่จื่อเหิงพูดถึงคือแมวป่า

ประกอบกับเด็กเล็กๆ มักจะใช้คำพูดที่เกินจริงไปบ้าง ทุกครั้งที่จื่อเหิงกางแขนสองข้างออกกว้างเพื่ออธิบายว่าเสือลายเมฆตัวใหญ่แค่ไหน ทุกคนก็จะยิ้มอย่างเข้าใจและคิดว่านี่เป็นเพียงคำพูดไร้เดียงสาของเด็กเท่านั้น

ต่อมาหลี่ชิงเฟิงได้กำชับจื่อเหิงเป็นพิเศษอยู่หลายครั้ง จื่อเหิงจึงค่อยๆ เลิกพูดเรื่องแมวใหญ่ไปเอง