บทที่ 439 แมลง

หลี่ชิงเฟิงหันกลับมามองเธอแล้วถอนหายใจ "ขุดมาแล้วคุณจะโยนทิ้งทำไมล่ะ โยนทิ้งไว้บนพื้นหญ้าแบบนี้มันก็งอกกลับไปไม่ได้แล้ว เอากลับไปต้มซุปเถอะ"

อวี๋เซวียนเซวียนมองดูรากบนพื้นหญ้าแล้วก็หันไปมองหลี่ชิงเฟิง พอเห็นหลี่ชิงเฟิงมีสีหน้าจริงจังก็ยอมเก็บรากที่เพิ่งโยนทิ้งไปขึ้นมาแต่โดยดี บ่นพึมพำว่า "เก็บก็เก็บสิ เดี๋ยวเอากลับไปพี่ต้มซุปให้ฉันกินด้วยนะ"

หลี่ชิงเฟิงเห็นดังนั้นถึงได้เปลี่ยนสีหน้า ยิ้มพลางเอ่ยว่า "ถ้าคุณอยากให้เห็นผลชัดเจนหน่อยก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวิธีหรอก แค่มันจะยุ่งยากสักหน่อย"

พูดพลางก็พยายามนึกถึงวิธีปรุงยาจากต้นเทียนเหมินตงอย่างละเอียด

ร่างกายของเขาได้รับการปรับเปลี่ยนด้วยพลังเทพมาแล้ว ความจำจึงไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป อย่างเช่นพวกตำราแพทย์และเทียบยาอะไรพวกนั้น คนอื่นอ่านสิบรอบก็อาจจะจำไม่ได้แม่นยำทุกตัวอักษร แต่เขาแค่อ่านทีละตัวทีละประโยคเพียงรอบเดียวก็สามารถจดจำทุกตัวอักษรและทุกเครื่องหมายได้อย่างแม่นยำ ดังนั้นช่วงที่ผ่านมานี้เขาจึงจดจำอะไรได้มากมาย ในจำนวนนั้นมีวิธีปรุงยาจากต้นเทียนเหมินตงอยู่หลายวิธี และวิธีที่ง่ายที่สุดก็น่าจะเป็นยาต้มสกัดเทียนเหมินตง