บทที่ 438 เทียนเหมินตง

"กินข้าวได้แล้ว!" เสียงของหลี่ชิงเฟิงดังมาจากชั้นล่าง

อวี๋เซวียนเซวียนรีบเดินลงไปชั้นล่างตามกลิ่นหอมกรุ่นของไข่ มองแวบเดียวก็เห็นแพนเค้กไข่ น้ำเต้าหู้ และบะหมี่วางอยู่บนโต๊ะ

บะหมี่เป็นของจื่อเหิง ส่วนน้ำเต้าหู้กับแพนเค้กไข่เป็นของเธอ

จื่ออวี๋กลับไปอยู่ในอ้อมอกของพ่ออีกครั้ง พอได้กลิ่นหอมของนมก็รีบอ้าปากเล็กๆ ส่งเสียงอ้อแอ้ เป็นการส่งสัญญาณให้พ่อทำอะไรให้เร็วขึ้นหน่อย

หลี่ชิงเฟิงหาม้านั่งตัวเล็กมานั่งลง ป้อนนมจื่ออวี๋ไปพลางเอ่ยไปพลาง "คุณหนูอวี๋ เดี๋ยวผมจะไปขุดรากเก่อเกิน คุณจะรอผมอยู่ที่นี่หรือว่าจะไปกับผมครับ?"