บทที่ 462 ตกลงเรื่องการรับซื้อผัก

หลังจากออกจากภัตตาคารตงไหลแล้ว หลี่ชิงเฟิงก็พาเด็กทั้งสองคนไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเซิ่งอันอีกครั้ง

เฉิงข่ายต้อนรับพวกเขาในห้องทำงาน เมื่อมองดูอาหารเลิศรสบนโต๊ะน้ำชา หลี่ชิงเฟิงก็คิดในใจว่าเรื่องที่จื่อเหิงกินเก่งตอนนี้คงจะรู้กันไปทั่วแล้ว

จุดประสงค์ที่หลี่ชิงเฟิงมาที่นี่นั้นเรียบง่ายมาก นั่นก็คืออยากจะถามเฉิงข่ายเกี่ยวกับเรื่องผักพื้นบ้าน

ก่อนหน้านี้เพื่อเรื่องที่หวังจวี๋เฟินขุดกานลู่จื่อ หลี่ชิงเฟิงตั้งใจโทรศัพท์ไปหาเฉิงข่ายเพื่อถามว่าจะสามารถนำกานลู่จื่อมาวางขายบนชั้นวางในซูเปอร์มาร์เก็ตได้หรือไม่ หลังจากเฉิงข่ายวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียแล้ว หลี่ชิงเฟิงก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป

แต่ทว่าตอนนั้นเฉิงข่ายบอกว่ากานลู่จื่อไม่ได้แต่ผักพื้นบ้านนั้นได้ ในปัจจุบันผักในซูเปอร์มาร์เก็ตโดยพื้นฐานแล้วล้วนมาจากฐานการปลูกขนาดใหญ่ ถึงแม้รูปลักษณ์จะดูดีแต่รสชาติก็ยังด้อยไปหน่อย