บทที่ 463 อัดโอวชุนกุ้ยด้วยความโมโห

หลังจากกลับมาถึงหมู่บ้าน หลี่ชิงเฟิงก็ตั้งใจไปหาฉู่จี๋จี๋เพื่อคุยเรื่องการรับซื้อผัก เป็นเพราะปริมาณงานเพิ่มมากขึ้น หลี่ชิงเฟิงจึงขึ้นเงินเดือนให้ฉู่จี๋จี๋ด้วย วันละสองร้อยห้าสิบหยวน

"สองร้อยห้าสิบเหรอ" ฉู่จี๋จี๋เกาหัว "พี่ ความจริงสองร้อยผมก็ไม่รังเกียจหรอกนะ"

หลี่ชิงเฟิงหัวเราะอย่างขบขัน "รังเกียจว่ามันเยอะไปเหรอ"

"ฮี่ๆ ไม่รังเกียจหรอก" ฉู่จี๋จี๋เอ่ยถาม "งั้นเดี๋ยวผมไปแปะประกาศที่ห้องสันทนาการ แล้วก็ไปแจ้งทีละบ้าน จะได้กันไม่ให้คนเฒ่าคนแก่บางคนอ่านไม่ออกด้วย"

"ได้" หลี่ชิงเฟิงเอ่ย "เรื่องพวกนี้นายไปจัดการเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปส่งเสียงบอกในกลุ่มหน่อย"