บทที่ 464 อยู่มิสู้ตาย

โอวชุนกุ้ยบ้าไปแล้ว เรื่องลูกสาวสองคนของเขาถึงแม้คนในหมู่บ้านจะรู้อยู่เต็มอกแต่ก็ไม่เคยมีใครกล้าพูดแบบนี้ออกมาเลย ถังจ๋ายหมินไอ้สารเลวนี่กลับเอาเรื่องพวกนี้มาพูดป่าวประกาศอย่างเปิดเผย

"ฉันจะสู้ตายกับแก"

โอวชุนกุ้ยถูกจี้จุดอ่อนก็พุ่งเข้าใส่ถังจ๋ายหมินราวกับคนบ้าทันที โชคดีที่ฉู่จี๋จี๋รูปร่างสูงใหญ่กำยำสุดท้ายก็อาศัยพละกำลังดึงรั้งการทะเลาะวิวาทระหว่างคนผอมแห้งเป็นไม้เสียบผีกับคนขาเป๋เอาไว้ได้ แต่ตัวเขาเองก็เหนื่อยหอบเอาการอยู่เหมือนกัน สุดท้ายตอนที่ดึงถังจ๋ายหมินเดินกลับไปก็เช็ดเหงื่อไปพลางเอ่ยไปพลาง

"พี่ชายผมขอขอบคุณพี่แทนพี่เฟิงด้วยนะถ้าไม่ได้พี่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน"

เขาเพิ่งมาใหม่ไม่ค่อยรู้เรื่องราวในหมู่บ้านเท่าไหร่นัก ถึงจะรู้ว่าคนที่ชื่อโอวชุนกุ้ยไม่ได้หวังดีแต่เพื่อเห็นแก่ภาพรวมก็ทำอะไรเขาไม่ได้ทำได้แค่แกล้งหูหนวกตาบอดไป ดีที่ถังจ๋ายหมินคนนี้ปรากฏตัวไม่เพียงแต่ช่วยระบายความโกรธแทนพี่เฟิงแต่ยังได้สั่งสอนโอวชุนกุ้ยคนนั้นด้วย ตอนที่เข้าไปห้ามทัพเมื่อกี้ฉู่จี๋จี๋ก็แอบเข้าข้างอยู่บ้างจริงๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นาใครใช้ให้เขาเป็นคนของพี่เฟิงล่ะ ถังจ๋ายหมินสะบัดผมหน้าม้าเอ่ยด้วยสีหน้าสบายๆ