บทที่ 467 ยกมาทั้งรัง

จื่อเหิงวิ่งกระหืดกระหอบตามหลังเสือลายเมฆมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจพลางตะโกนบอกพ่อ "พ่อครับ พ่อเป็นคนใจร้าย ทำไมพ่อถึงไม่รอผมล่ะ"

หลี่ชิงเฟิงมองดูลูกชายที่วิ่งตามมาทันแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "จื่อเหิง ลูกเก่งมากเลยนะ พ่อไม่ได้รอแต่ลูกก็ยังหาพ่อจนเจอ พ่อกดไลก์ให้ลูกดีไหม"

จื่อเหิงไม่ได้ถูกหลอกล่อให้ไขว้เขวง่ายขนาดนั้น เขาทำหน้าตึง กระทืบเท้าแล้วร้องตะโกน "พ่อครับ ทำไมพ่อถึงไม่รอผมล่ะ"

หลี่ชิงเฟิงเห็นดังนั้น จึงทำได้เพียงนั่งยองๆ ลง ยิ้มแป้นแล้วเอ่ยว่า "พ่อแค่อยากจะฝึกฝนลูกให้ลูกแข็งแกร่งขึ้นรู้ไหม สไปเดอร์แมนกับฮัลค์ต่างก็แข็งแกร่งมาก ลูกต้องแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะเอาชนะสัตว์ประหลาดได้"

จื่อเหิงมักจะใจอ่อนกับลูกไม้นี้ รีบเอ่ยถามทันที "แล้วผมจะกลายเป็นฮัลค์ไหมครับ"