บทที่ 503 จื่ออวี๋เรียกพ่อ

หลังจากพักผ่อนไปหลายชั่วโมง ตอนที่หลี่ชิงเฟิงลืมตาขึ้นมา ในหัวก็มีแต่เรื่องปลาแห้งตัวเล็กๆ

เขาลุกพรวดขึ้นนั่งด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ แล้วพลิกตัวลงจากเตียงไป รีบสาวเท้าวิ่งไปที่ห้องครัวเพื่อดูตู้เก็บของ กล่องเก็บของในตู้เก็บของยังคงว่างเปล่า

ตอนนี้ หลี่ชิงเฟิงรู้สึกปวดใจแล้ว

เมื่อคืนตอนดึกๆ ยังไม่รู้สึกแบบนี้ แค่รู้สึกเสียดายนิดหน่อย แต่ความเสียดายนิดหน่อยนี้พอหมักหมมอยู่ในความฝัน ก็แปรเปลี่ยนเป็นความปวดใจ

มองดูปลาแห้งตัวเล็กๆ ที่ตัวเองอุตส่าห์ลำบากลำบนไปจับมาตากแดดและอบจนแห้งมลายหายไปในชั่วข้ามคืน ความปวดใจในใจของหลี่ชิงเฟิง มันแทบจะเหมือนกับตอนที่เห็นเมียมีชู้ไม่มีผิด