บทที่ 506 ไม่อดกินไม่อดใช้

ระหว่างที่กำลังคิดว่าจะเตรียมของอร่อยอะไรไว้ต้อนรับสือเหล่ยดี โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เปิดดู ถึงได้เห็นว่าเป็นข้อความที่หลูเสี่ยวเยว่ส่งมา

หลูเสี่ยวเยว่ถามในวีแชตว่า "พี่เฟิง น้ำผึ้งในป่าพี่ไปเอามาหรือยังคะ"

หลี่ชิงเฟิงมองดูข้อความ ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าจะตอบกลับยังไงดี จะบอกว่าไม่ได้เอามา ก็ความจริงเขาไปเอามาแล้ว แถมยังเอามาได้แล้วด้วย แต่ถ้าจะบอกว่าเอามาแล้ว น้ำผึ้งก็ดันถูกสุนัขจิ้งจอกแย่งไปซะนี่ คิดในใจว่า ถ้าบอกความจริงกับหลูเสี่ยวเยว่ไป ว่าสุนัขจิ้งจอกแย่งน้ำผึ้งไป ไม่รู้ว่าหลูเสี่ยวเยว่จะมองว่าเขาเป็นพวกปัญญาอ่อนหรือเปล่า

เพื่อความปลอดภัย หลี่ชิงเฟิงจึงอดกลั้นไว้ไม่พูดความจริงออกไป ระหว่างที่กำลังไม่รู้ว่าจะตอบข้อความยังไงดี หลูเสี่ยวเยว่ก็ส่งมาอีกประโยค "คราวก่อนที่เราตกลงกันไว้ว่าแบ่งคนละครึ่ง ฉันคิดว่าไม่ต้องทำแบบนั้นหรอกค่ะ พี่เฟิงแบ่งให้ฉันสักสองชั่งก็พอแล้ว"

พอเห็นข้อความนี้ ในใจของหลี่ชิงเฟิงก็รู้สึกหนักอึ้งขึ้นมา เขารู้จักนิสัยของหญิงสาวอย่างหลูเสี่ยวเยว่ดี ถ้าไม่ถึงขั้นเข้าตาจนจริงๆ เธอไม่มีทางเอ่ยปากแบบนี้แน่ ในเมื่อตอนนี้เธอเอ่ยปากออกมาแล้ว นั่นก็แสดงว่าเธอหมดหนทางไปแล้วจริงๆ