บทที่ 511 ความตั้งใจไม่แน่วแน่ ปัญญาก็ไม่เกิด

หลี่ชิงเฟิงได้ยินดังนั้น ถึงได้นั่งยองๆ ลง เช็ดน้ำตาให้จื่อเหิง แล้วเอ่ยว่า "จื่อเหิง ลูกจำไว้นะ ความตั้งใจไม่แน่วแน่ ปัญญาก็ไม่เกิด คำพูดที่ไม่น่าเชื่อถือ การกระทำก็ย่อมไม่บรรลุผล"

"ประโยคนี้หมายความว่า คนเราไม่เพียงแต่ต้องมีความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างแน่วแน่ แต่ยังต้องซื่อสัตย์รักษาสัจจะด้วย เข้าใจไหม"

จื่อเหิงขยี้ตา พยักหน้า สะอื้นไห้ตอบด้วยน้ำเสียงออดอ้อนน่ารักว่า "ความตั้งใจไม่แน่วแน่ ปัญญาก็ไม่เกิด คำพูดที่ไม่น่าเชื่อถือ การกระทำก็ย่อมไม่บรรลุผล ต่อไปผมจะเป็นเด็กดีที่ซื่อสัตย์ครับ"

หลี่ชิงเฟิงลูบหัวจื่อเหิงอย่างปลื้มใจ แล้วก็ยิ้มออกมา ส่วนสือเหล่ยมองดูจื่อเหิงด้วยความตกตะลึงจนอึ้งไปเลย

รอจนหลี่ชิงเฟิงจูงมือจื่อเหิงเข้าไปล้างหน้าในบ้าน เขาก็ดันไหล่ลูกสาวเบาๆ แล้วเอ่ยถาม "เหมี่ยวเหมี่ยว ลูกจำได้ไหม"