บทที่ 512 ปฏิบัติอย่างเท่าเทียม

หลี่ชิงเฟิงพูดเปิดโปงออกมา "เสี่ยวเยว่ เธอไม่ต้องฝืนแล้ว รีบนั่งลงเถอะ"

พูดพลางก็รีบเข้าไปพยุงหลูเสี่ยวเยว่ให้นั่งลงบนเก้าอี้

หลูเสี่ยวเยว่รู้สึกขัดเขินเล็กน้อย เดิมทีคิดว่าความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเองจะไม่มีใครมองออก แต่นึกไม่ถึงเลยว่า พี่เฟิงไม่เพียงแต่มองออก แต่ยังไม่ไว้หน้าเธอเลยสักนิด เปิดโปงออกมาตรงๆ ในทันที

หลี่ชิงเฟิงรินน้ำให้เธอไปพลาง ใช้สายตาตรวจสอบบาดแผลของเธอไปพลาง มองดูบาดแผลที่เลือดซึมออกมา ขมวดคิ้วเอ่ย "เสี่ยวเยว่ เธอนี่มันจริงๆ เลย โตเป็นสาวขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงยังไม่รู้จักถนอมร่างกายตัวเองอีก"

เงยหน้าขึ้นมองหลูเสี่ยวเยว่ เห็นบนใบหน้าของเธอประดับไปด้วยรอยยิ้มแข็งค้าง ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา หันหลังไปหยิบยาพอกที่เตรียมไว้เมื่อเช้าลงมาจากตู้เก็บของ แล้วยื่นให้หลูเสี่ยวเยว่ "นี่คือยาพอกรักษาแผลโดนมีดบาดที่ฉันทำเอง เอาไปใช้สิ แค่เอายาพอกนี่ทาลงบนบาดแผลโดยตรงก็พอแล้ว ทาวันละสองครั้งเช้าเย็น เข้าใจไหม"