บทที่ 530 สวีกวางจวิน

สือเหล่ยกลับไม่รู้เรื่องพวกนี้ พอเห็นหลี่ชิงเฟิงยอมประนีประนอม จู่ๆ ก็รู้สึกเสียหน้าขึ้นมา

ดังนั้น จึงชี้หน้าพนักงานสาวแล้วเอ่ยว่า "เธอนี่ทำไมถึงทำงานไม่เป็นแบบนี้ ไม่เห็นหรือไงว่าตรงนี้มีเด็กอยู่สองคน เธอจัดให้พวกเรามานั่งในที่แบบนี้ ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา จะทำยังไง"

น้ำเสียงค่อนข้างร้อนรนและดังไปหน่อย ประกอบกับเขาเป็นคนเหนือ เสียงใหญ่ ฟังดูแล้วก็เลยเหมือนกำลังด่าคน

พนักงานสาวรู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันที หน้าตาก็บูดบึ้งลง ยุ่งมาทั้งวัน มักจะเจอแขกสารพัดรูปแบบ ต้องทนรับความน้อยเนื้อต่ำใจสารพัดอย่าง ตอนนี้พอถูกคนมาหาเรื่อง ไฟในใจก็ลุกพรึ่บขึ้นมาทันที "คุณชี้หน้าทำไมเนี่ย ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าไม่มีโต๊ะใหญ่แล้ว พวกคุณมาสี่คน ก็ต้องนั่งตรงนี้แหละ!"

เสียงของพนักงานสาวก็ดังไม่แพ้กัน แถมยังแหลมปรี๊ดและเกรี้ยวกราดมาก