บทที่ 559 ฟ่านฟ่านจื่อ

จื่อเหิงรู้สึกน้อยใจ ชี้ไปที่เสื้อผ้าบนพื้นแล้วเอ่ยว่า "แต่ผมห่อผลไม้ไม่เป็นนี่นา!"

พอคิดถึงเรื่องนี้ จื่อเหิงก็ยังรู้สึกน้อยอกน้อยใจเต็มประดา

ตอนที่เขาดึงแขนเสื้อครั้งที่สี่ และทำผลไม้ร่วงหล่นลงพื้นเป็นครั้งที่สี่ พี่แมวใหญ่ก็ไม่ยอมสนใจเขาอีกเลย

หลังจากนั้น เขาก็ต้องเก็บผลไม้ไปพลางร้องไห้ไปพลาง โดยที่พี่แมวใหญ่ไม่แยแสเขาสักนิด

จนกระทั่งเขาบังเอิญค้นพบว่าสามารถยัดผลไม้เข้าไปในแขนเสื้อได้ ถึงได้รวบรวมผลไม้ทั้งหมดไว้ได้สำเร็จ และไม่ทำร่วงหล่นลงพื้นอีก