บทที่ 561 กว๋ายจ่าว

ไก่ป่าเพิ่งจะไปเยือนหน้าประตูผีแล้วกลับมายังคงรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง มันเดินทื่อๆ ไปใต้กระท่อมฟางหมอบลงบนรังหญ้าของตัวเองแล้วก็ไม่ขยับตัวอีก

จื่อเหิงเห็นไก่ป่าไม่ขยับตัวก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้งจึงนั่งยองๆ เฝ้าอยู่ข้างๆ ไก่ป่าตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับมันอีก

หลี่ชิงเฟิงหยิบเป้อุ้มเด็กออกมาเห็นจื่อเหิงนั่งเฝ้าไก่ป่าอยู่ใต้กระท่อมฟางไม่ยอมขยับไปไหนก็ขี้เกียจสนใจเขาหลังจากอุ้มจื่ออวี๋ขึ้นหลังแล้วก็กลับไปบี้แมลงที่สวนผักต่อ

แมลงในสวนผักมีเยอะมากจริงๆ มีแมลงสารพัดชนิด แมลงในสวนผักก็มีเยอะมากจริงๆ เช่นกัน มีแมลงหลากหลายสายพันธุ์ หลี่ชิงเฟิงบี้จนนิ้วชาไปหมดใช้เวลาบี้ไปทั้งบ่ายในที่สุดก็กำจัดแมลงที่มองเห็นด้วยตาเปล่าไปได้เจ็ดแปดส่วน

แมลงที่บี้ตายพวกนี้ก็ถูกนำกลับไปเป็นอาหารไก่ หลังจากย่อยอาหารไปทั้งบ่ายไก่ป่าเจ็ดสีก็กลับมาร่าเริงอีกครั้ง