บทที่ 573 ถังไจ๋หมินหาเงินได้แล้ว

หวังจวี๋เฟินพยักหน้า "ชิงเฟิงเอ๊ย ย่าเข้าใจแล้ว เธอวางใจเถอะ เธอไม่ให้ย่าไป ย่าก็จะไม่ไป เธอให้ย่าขุดถั่งเช่า ย่าก็จะขุดแค่ถั่งเช่า จะไม่เข้าป่าเด็ดขาด"

หลี่ชิงเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอก "งั้นก็ดีครับ คุณย่าหวัง วันนี้คุณย่าก็ได้ของกลับมาไม่เลวเลยนี่ครับ ขุดแค่ครึ่งวันก็ได้เยอะขนาดนี้ เก่งมากเลยครับ"

ลองกะน้ำหนักดู น่าจะหนักประมาณหกเจ็ดชั่ง

หวังจวี๋เฟินเอ่ยด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มตลอดเวลา "นั่นก็เป็นเพราะโชคดีที่ได้เธอนี่แหละ หลังจากที่เธอช่วยนวดกดจุดบนตัวให้ย่า ย่าก็รู้สึกว่าโรคเก่าๆ พวกนั้นหายเป็นปลิดทิ้งเลย ร่างกายปลอดโปร่งไปหมดทุกส่วน พอร่างกายปลอดโปร่ง ทำงานทำการก็คล่องแคล่วขึ้นด้วย"

พูดพลาง ก็ยื่นถุงอีกใบในมือส่งให้ "ชิงเฟิง เธอช่วยชีวิตย่าไว้ ย่าก็ไม่มีอะไรดีๆ จะตอบแทน นี่เป็นไข่ไก่ที่บ้านนิดหน่อย เธอรับไปต้มให้เด็กๆ กินเถอะนะ"